Eerst de ander en dan ik

Te veel fantastische mensen, ondernemers, vrouwen, die een missie en een passie hebben. Die met kleine stapjes deze passie in de wereld zetten. Klein. Nietig. Af en toe als het zo uitkomt. Als er niks in de weg staat. Niemand haar hulp of assistentie nodig heeft. De was en de plas gedaan is. Huis netjes. Kids en manlief tevreden naar hun hobby’s zijn vertrokken…..Herkenbaar? Nee?! Toch blijkt dat ca 68% van de vrouwen deze redenatie hanteert: eerst de ander dan kom ik….

“Wat als ik te veel werk krijg?” Dat kan toch niet? Ik weet gewoon niet hoe ik dat moet oplossen!”

En dat is meteen ook de belemmering, valkuil, frustratie, …..geef het een naam: deze manier van denken zorgt dat jij als vrouwelijke ondernemer niet boost.

“Ja, maar…..ik heb nog kleine kinderen, die vragen echt ontzettend veel aandacht, en we hebben een druk sociaal netwerk dat eist toch ook wel wat tijd en het is nu éénmaal belangrijk om gezond te koken en kinderen moeten ook hobby’s hebben om hun zijn te stimuleren….” Klopt. Net als jij!

De grote afwezige in aandacht, groei, ontspanning, lekker helemaal niets: dat ben jij .

Van kleins af aan worden we on-gewild de richting van het zorgende geduwd. Omdat we zo’n opvoeding kregen? Ja, soms. Vaak ook niet. Maar een andere opvoeding krijgen, over de genders heen, werkt enkel als ook het voorbeeld in en rond huis dezelfde principes hanteren. Veel te vaak wordt een ‘andere’ opvoeding, maakt niet uit of je meisje of jongen bent, gegeven vanuit een frustratie of een angst: “zo wil ik het niet!” “Ik zie het helemaal anders voor mijn kinderen”. Terwijl je dan toch weer in het vaste rollenpatroon duikt door thuis te blijven voor de kinderen, boterhammen smeren tot ze 20 jaar zijn, ze pamperen, begeleiden, stimuleren, luisteren naar hun besognes,…noem maar op. En de papa? Die wil vaak wel een actieve rol spelen, alleen…mag hij dat wel van jou? Jij als zorg-kloek. Begrijp me niet verkeerd: ook ik ben moederkloek en mama, alleenstaand en met trots zoonlief naar volwassenheid begeleidt. Het feit dat hij al heel vroeg leerde koken en wassen en zelfstandig nadenken zal beslist te maken hebben met het feit dan ik ondernemer pur sang ben, en daar ook altijd gelijkwaardig tijd aan heb besteed – tijd voor mijn zoon en evenveel tijd voor het werk…van beide iets te weinig naar mijn gevoel….maar wel met vrucht….

Het schuldgevoel door je niet conform de ‘maatschappij’ te gedragen, is soms lastig. Je valt erdoor uit de boot. Onherroepelijk. Ga gewoon maar aan de schoolpoort staan…de vragende blikken, waarom jij niet into een babbel bent bij het je kind naar de klas brengen, of waarom jij niet deelneemt aan de activiteiten voor school behalve af en toe een cake bakken…het zegt meer dan genoeg en schuldgevoelens stapelen zich op.

Mooi niet. Ik heb een missie dacht ik dan. ‘Ja maar jij bent sterk en hard!’?! Ikke?! Softie eerste klas. Enkel de wetenschap dat als ik me gelukkig voelde mijn zoon automatisch volgt in dat gevoel zorgde dat ik er na een lange tijd (noem het de volledige lagere schooltijd) komaf mee kon maken en me focuste op dat wat ik belangrijk vond en vind. Een én én verhaal.

Nu nog steeds trouwens: volwassen en alleen wonend in het buitenland, nog steeds spring ik recht als hij een – vaak door mij verkeerdelijk geïnterpreteerde noodkreet: ja als mama wil ik wel al eens invullen wat ik denk te horen en niet wat er is- telefoontje pleegt waar hij ‘niet zo happy klinkt’. De wetenschap dat hij wel op zijn pootjes terechtkomt maakt dat dit na een paar minuten wegebt.

Tijd voor business. Bedenken, inspireren, creatief mensen begeleiden..mijn missie.

Als ik het kan, dan kan jij het ook, toch?

Je losmaken en vrij-breken van alle goedbedoelde maar beperkende banden zullen je bevrijden. Wil helemaal niet zeggen dat je man en kinderen in de staak laat. Enkel dat jij bewust kiest voor jouw tijd: werk-tijd, business time én voor quality time met je dierbaren. Ingepland en in balans. Je kan en mag je dan vrij voelen. En je missie leven. Dag in dag uit.

En voor de praktische kant? Ja daar zijn echt wel oplossingen voor: hulp vragen is een noodzakelijkheid. Heb jij er nog last van om hulp te vragen? Ga hier dan mee aan de slag. Het kan je zomaar een wereld van verschil: een boosting business opleveren.

Doen!

Succes.

Annemiek

ps: Ken jij andere ondernemers die met deze info aan de slag kunnen? Stuur ze dan deze blog door!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie!

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten