Tag: burn out

Opnieuw een gevecht?!

Burn-out; er wordt veel over gesproken. Van hogerhand in ‘goede’ banen geleid. Men probeert er een ‘eenheid’ in te maken met regels en protocol. Om dat wat jou als een tsunami overkomt, netjes glad te strijken. Maar al te vaak zonder het puin op te ruimen.
Niets mis met een duidelijke aangeven van wanneer men een label plakt. Nodig ook voor ziekenkas en werk. Zolang het maar niet zoeken naar een ‘schuldige’ wordt, zodat iedereen snel weer verder kan. Terug naar het oude. Klaar. Over. Een zucht van opluchting. Ter voorkoming van een extra cijfer in de statistieken.

Laten we het even hebben over jou. Wat je overkomt. Je wereld staat (plots) stil. Je lijf schreeuwt het uit dat jij moet stoppen. En jouw hoofd weigert dat te geloven. Kan niet! Mag niet! Onmogelijk! Niet jij.

Het herstel proces na de uitval, soms zelfs na de diagnose, (als die er al komt), na dus de erkenning van je huisarts dat er meer aan de hand is en dat jij nu je tijd dient te nemen om de dingen aan te pakken, dat proces dus, is een periode van vallen en opstaan. Van willen maar nog niet kunnen. Van niet weten en ontdekken.

Je ziet het mogelijks in eerste instantie als een donkere periode; je twijfelt aan je lijf. Het laat je dan ook in de steek. En toch is er niets mooiers dan dat lijf van jou: het geeft je duidelijk aan dat het ‘op’ is. Dat er een stop dient te komen aan het leven dat jij nu al jaren leidt, of is het lijdt?! De lichamelijk uitval is dus letterlijk en figuurlijk een noodstop. En waar je in eerste instantie rust neemt, veel slaapt, huilt, je boos en onbegrepen voelt, blijft je hoofd continu overuren maken. Piekeren; immers dat hoofd is al jarenlang geleerd om in ‘doen’ modus te staan. Om je aan te zetten om in actie te komen; je gaat dus de strijd aan tussen je hoofd en je lijf. Hierdoor voel je je falen, wordt je angstig en onzeker, nog meer emotioneel. En niets is minder waar. Je faalt niet. Je laat net zien hoe ongelofelijk sterk je bent geweest om het zo lang vol te houden. Om het zo ver te laten komen met je lichaam. Je hebt dus gevochten als een leeuw, om niet toe te geven aan de rust die jij ‘nodig’ had en hebt.

Je probeert mentaal te snappen waarom je nu hier thuis zit; wat er gebeurt. En dat weet je niet. Je hebt dit nog nooit meegemaakt.  Alles en iedereen is teveel en helder nadenken is er niet meer bij. Paniekaanvallen, opstoten van dingen doen thuis om dan onbeheerst in huilen uit te barsten, je schuldig te voelen, je klein te maken, om uitgeput neer te vallen en amper een oog dicht te doen. Herken je het?

Machteloosheid en controle-verlies. Daar gaat het over. Om te merken dat enkel je wil, je ego (je ik om te leven), je strijd, je niet meer helpt om te zijn wie je was. Tot nu.

In een burn out (of gelijk lopende en aanverwante labels), ga je opnieuw het gevecht aan  met jezelf. Deze keer is het gevecht voor de acceptatie. Daar waar jij nog niet aan wilt toegeven. Al die jaren heb je iets op een bepaalde manier gedaan. Een patroon ontwikkeld. Om te dealen met de dag. Met jezelf. Met je omgeving. Je geloofde ook dat het zo moest. Het was wie je was en bent….En nu dat zomaar opgeven? Toegeven aan dat wat je op het lijf werd gesmeten? Accepteren dat je lijf niet meer wilt? Toelaten dat al dat verdriet, de frustratie en boosheid naar boven komt. No Way!

Waar er meer rust in het lijf komt, en ja dat duurt best wel weken, soms maanden, komt er ook een klein zwak geluidje naar boven: een stem die vaag aangeeft dat je misschien wel wilt dat alles naar boven komt. Je bent zo moet van het zijn. Het zijn wie je niet bent maar waar je weet dat iedereen (inclusief jezelf) het verwacht dat je bent. Succesvol privé en op het werk, gedreven, vrolijk, een schouder om op te steunen, graag gezien en gehoord worden, geen zeur of neuzelaar.

Ontspanning zoals men het je voorschrijft lijkt dan ook nog niet meteen je deel te worden; zeker niet met alle emoties die naar boven komen, aandacht vragen. Die gevoelens die je al zolang niet hebt gevoeld (niet willen voelen).

Burn out zet je letterlijk stil. De batterij werd uit jezelf getrokken. Langzamer leven is dan de boodschap. Om de dingen bewuster mee te maken, te onderzoeken of het jouw deel is of iets van een ander dat je voor waar hebt genomen, als ‘nodigheidje’ voor jezelf, en dat je dat dus kan ‘bevrijden’. Je gaat jezelf meer en meer opruimen.
Het is een ontdekkingstocht en groeimoment waarbij je vanuit je hoofd terug gaat naar je hart. Naar je eigen behoeftes. Ontdekken of dit wel de weg is die je wilt blijven gaan. Naar andere wegen die je terug bij jezelf brengen en laten blijven. Thuiskomen bij en in jezelf.

Liefdevol en mild voor jezelf als eerste behoefte. Te mogen zijn wie je bent. Ontdaan van de verpakking van jaren. Puur. JIj.
Het terug leren leven vanuit je hart, je buikgevoel, gesteund door je zintuigen, gebruikmakend van je zelf-kennis. Weerbaarheid en assertiviteit. Omdat het zo goed voelt. Omdat dit is wie je ben.

Terug oog hebben voor de mooie dingen van jezelf, dingen doen die je blij maken, die nieuwe creaties in je leven brengen, waar jij je goed bij voelt;

Rust, Ritme, Communicatie en Omdenken als hulp tools op jouw pad naar jezelf. Terug echt leven. Het is vaak een lastige om te ontdekken, jezelf te bevrijden van het verleden zonder perse het waarom te kunnen grijpen. Het bewust bezig zijn met jezelf als een positieve daad van ego-is-me te zien. Verrijkend. Belangrijk. Nummer 1 in jouw leven; Zoeken naar een balans in jezelf om dan naar je gezin en familie meer balans te vinden: dat je meer bent dan enkel de zorgende en de organiserende, maar ook een mens met ‘soms’ andere gedachtes en behoeftes. En dat mag. Dat moet. Omdat enkel zo jij weer echt kan leven. Kan genieten. Zinvol in het leven te staan;
Het gaat voorbij de illusie dat hard werken loont, of dat geld jou gelukkig kan maken, dat een titel je waarde geeft, dat drukte een teken van het  ‘deel-maken-van-de-maatschappij’ is.

Balans door rust en ritme, aangepast aan wie jij bent, communicatie van dat wat je voelt, denkt, leeft, waaruit het omdenken ontstaat als automatische reflex (nieuwe reflex); het zal je helpen om meer vanuit spontaniteit te leven, meer te relativeren, het los te laten van verwachtingen en verplichtingen (omdat het zo hoort). Een leven van vervulling en aangename verrassing. Als de verplichtingen vervallen, dan kan jij op elk gewenst moment in je leven staan en doen wat jij nodig acht, dan ontstaat vrijheid.

Meer vrijheid voor jezelf: hoe jij omgaat met een ander, welke job jij invult, hoeveel uren jij wilt presteren, wat jouw missie is en hoe je dit kan inzetten in alle kleine details van het leven. Om jezelf overal te mogen zijn. Om als het ware jouw geluk zelf in handen te nemen.

Ben jij er klaar voor?

Annemiek
Stress en Burn-Out
Preventie en Herstel
Mentor-Begeleider-Coach

 

ps: wil je er meer weten over stress, overspannen zijn, burn-out? Neem dan deel aan de gratis lezing: ‘stresskip? Of is er meer aan de hand’  Via deze link kan je de eerstvolgende datum checken.

pps: Wil je graag aan de slag met jouw stress en burn-out? Bij voorkeur in een 1-op-1 sessie? Dat kan!
Lees even verder en laat je naam en gegevens na, ik neem dan asap vrijblijvend telefonisch contact met je. We stemmen dan af wat je juist zoekt en hoe ik jou daar bij kan begeleiden!

ppps: Graag samen met je partner, vriendin, collega een aantal praktische tools in handen hebben om makkelijker, rustiger, meer ontspannen om te gaan met stress? Te weten hoe jij hier weerbaarder en assertiever, ja zelfs pro-actiever mee kan omgaan? Schrijf je dan in voor de workshop ‘kalmte! Ontspannen bij stress’. Ben je met 4 mensen? Dan richt ik graag deze workshop ook voor jullie afzonderlijk in: het principe van je veilig voelen om te groeien staat steeds voorop!

Tags: , , ,

Mama is moe?!

Al te vaak blijft het een donker iets. Waar je niet over praat. Niet durft over te praten. Je blijft dus gaan. De ballen in de lucht houden zeg maar. Tot het touwtje knapt! Instant. Niet zien aankomen. Het licht gaat uit!

De schaamte en schande die velen ervaren door het (h)erkennen van de slopende situatie waar ze zich in bevinden, maken dat het aanpakken van burn-out nog steeds kan rekenen op halve waarheden, niet volledige info en vooral…als je maar een paar dagen rust gaat het wel weer over mentaliteit. Ja, ook bij huisartsen en de therapeuten!

Niets is minder waar!

Dat je een burn-out krijgt door te hard te werken en als je dus minder werkt dat dan de burn out zomaar weggaat is dus zo’n fabel; Dit klopt voor geen meter, want doorgaans is er echt wel meer aan de hand dan een willekeurige omstaander (en ja dat kan zelfs je partner zijn!) opmerkt. Een burn-out is werk gerelateerd, en tegelijk ook persoonlijkeids gerelateerd. “Vaak is het een samenloop van omstandigheden. Het is het werk, maar bijvoorbeeld ook die verbouwing of de zorg voor kleine kinderen of nog iets anders….Ook weinig erkenning krijgen is vaak niet de valkuil (maar je merkt wel dat het gebrek aan erkenning ook in het privé leven speelt, dat dit een zware extra belasting is voor de getroffen persoon), niet weten wat er specifiek van jou verwacht wordt op de job (of thuis een moeilijke relatie hebben), reorganisaties (zware situaties privé met een serieuze impact), een impasse met een collega, problemen thuis, … kunnen allemaal mede-oorzaken zijn.”

De symptomen zijn doorgaans voor iedereen anders. En zij die de symptomen dragen zijn een expert in het verdoezelen van dat wat ze ervaren! Want zij zijn sterk en zij, vooral zij, kunnen toch nooit geen burn-out hebben?! Dat is voor de ander.
Het niet kunnen toegeven aan de duidelijke waarschuwingssignalen die je lijf je geeft, maakt dat je vaak te lang voorbij je grenzen gaat waarna je te kampen krijgt met een lastig terugkom parcours.
Wat zijn een aantal seinen? “hardnekkige hoofdpijn, extreem vergeetachtig worden, super kort lontje hebben ook thuis,  of elke dag wenend naar je werk trekken, moe zijn maar nooit verkwikkend wakker worden, lusteloos zijn, zelf merken dat je anders reageert dan anders, voelen dat je zelfvertrouwen keldert, heel vaak piekeren….,”

Persoonlijkheids-gerelateerd: het zijn vaak perfectionistische en ambitieuze mensen die een risico vormen voor een burn-out. De krachtige, vrolijke, ik-doe-dat-wel-even mensen die blijven gaan, die van detail zijn, kei-hard voor zichzelf, hoge verwachtingen hebben van alles en iedereen – vooral van zichzelf- en de ‘zorgende’ voor een ander mensen.

Allemaal kwaliteiten waar je trots op mag zijn, maar die ook in je aangezicht kunnen ontploffen als je niet af en toe de boog wat losser maakt, meer doet aan zelf-zorg, jezelf op de eerste plaats zet (ja ook voor je kids of partner) en dat je duidelijk nee-leert zeggen tegen de sociale ‘moetjes’ die je opvolgt om er toch ‘maar bij te horen’ want dat wordt van je verwacht? (is dat echt zo?!)

Nu is de burn-out hype niet zo nieuw als het wel lijkt: 25 jaar geleden waren er ook al burn-outs. Het fenomeen is, mede door de aandacht in de media, versterkt. Onze alomtegenwoordige bereikbaarheid en zichtbaarheid via laptop of smartphone heeft het ook wel in de hand gewerkt, maar nieuw is het zeker niet.”

Wat misschien wel het grootste misverstand is bij een burn out is dat deze een ‘ander’ soort depressie is! Mensen met een burn-out kunnen ook nog gewoon genieten: als ze de tijd nemen om in zichzelf te investeren en te onderzoeken wat ze leuk vinden, waarvan ze ontspannen, hoe ze anders tegen de dingen kunnen aankijken. Wat met een depressie absoluut niet het geval is. Hierdoor stuit burn-out op heel veel onbegrip. “Velen begrijpen niet dat mensen net die leuke dingen wel nog kunnen doen, maar dat het blokkeert op en met het werk. Als ze moeten presteren onder druk bijvoorbeeld. Als ze please-gedrag hebben, als ze nee leren zeggen tegen het extra werk aannemen, als de verantwoordelijkheid kunnen kaderen tot op de hoogte die nodig is…

Veranderen van werk kan op langere termijn helpen: starten met een propere en frisse lei, aangesterkt door het leerproces, wat een burn out uiteindelijk toch is, en de dingen anders aanpakken! Alleen, als je middenin een burn out zit, dan is dat zeker niet het gepaste moment om actief naar een andere job te zoeken. Het vergt best wel wat ‘actie’ van jouw kant en een gedreven begeleiding om je weerbaar, assertief en ‘anders’ denkend terug op de arbeidsmarkt te zetten;

En het werkt! Het kan! Het is! Altijd! Maar niet met een toverstaf zwaai!
Mama is moe: toegeven en accepteren dat het nu allemaal even iets minder gaat, dat je kei-hard met jezelf aan de slag bent om je sterker en meer gewapend in de wereld te zetten…het is steeds een magisch traject. Met enkel winnaars!

Annemiek
Mentor – Begeleider – Coach

ps: meer weten over stress en burn-out?
schrijf je dan in voor de gratis lezing, de workshop en de start voor jouw persoonlijk traject!

pps: de persoonlijke begeleiding loopt volgens een actief 8 stappen plan én door het aanleren van praktische tools (nlp als basis)

Tags: , , ,

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie!

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten